Δένδρα και κλαδιά….

Όταν ένα δένδρο το κόψεις, τα κλαδιά του ξεραίνονται σε ελάχιστο χρόνο. Όταν το περιποιείσαι και το ποτίζεις, τα κλαδιά του γίνονται όλο και πιο πράσινα, όλο και πιο δροσερά.

Δένδρο είναι οι γονείς. Κλαδιά είναι τα παιδιά τους.
Όταν λοιπόν οι γονείς, που είναι η ρίζα και ο κορμός, τρέφονται με νηστείες, με προσευχές, με ελεημοσύνες, με καλά έργα, ο Θεός φυλάσσει τα παιδιά και προχωρώντας με το παράδειγμά τους γίνονται καλοί χριστιανοί και καλοί άνθρωποι.

Όταν έχουμε μια μηλιά, που κάνει ξινά μήλα, ποίον κατηγορούμε; Ποίος φταίει; Τα μήλα; η η μηλιά; Ασφαλώς η μηλιά φταίει.
Λοιπόν. Γίνετε σεις η μηλιά καλό δένδρο, κάνετε σεις έργα καλά, να γίνουν και τα παιδιά σας καλά.

Μας λέγει η αγία Γραφή:
Από τότε που έφτιαξε ο Θεός τον Αδάμ, είχαν περάσει τρισήμισυ χιλιάδες (3.500) χρόνια. Και σε τόσα χρόνια δεν είχε πεθάνει παιδί πριν από τον πατέρα του από φυσικό θάνατο.

Τότε ζούσε ένας άνδρας, που τον έλεγαν Θάρα. Αυτός με παγίδα του διαβόλου ήταν ο πρώτος που έφτιαξε είδωλα.
Και έβαλε τα παιδιά του να τα προσκυνάνε σαν Θεό (Γεν. 11, 24-32).
Από τότε άρχισαν τα παιδιά να πεθαίνουν πριν από τους γονείς τους.
Έτσι τιμώρησε ο Θεός τον Θάρα.

Κάθε αμαρτία που κάνουν οι γονείς, είναι δηλητήριο στις ψυχές των παιδιών τους. Και κάνει τα παιδιά ξερόκλαδα.

Το διαζύγιο είναι τσεκούρι στην ρίζα. Δεν αφήνει τίποτε!

Τι φοβερή αμαρτία!

Πηγή: romioitispolis

Report